آنچه در این دوره خواهید آموخت…
این کارگاه شامل سه بخش می باشد. برای هر بخش (جلسه) مدت زمان یک ساعت و نیم (90 دقیقه) در نظر گرفته شده است. دوستان (شرکت کنندگان) در بین هر یک از بخش ها، 15 دقیقه استراحت می کنند. در صورت مناسب بودن شرایط، ادامه مباحث را در قالب رویکردی عملگرایانه تر و به صورت دوره های آموزشی شنیداری و اجرایی موسیقی ادامه خواهیم داد. عمده مطالب این کارگاه را می توان تحت عناوین زیر معرفی کرد: بررسی و تحلیل عناصر تخصصی در اجرای موسیقی، روش های آماده سازی قطعه برای اجرا، طرح راهکارهای عملی برای رفع مشکلات مختلف هنرجویان در روند اجرا، بررسی اجراهایی از شرکت کنندگان.
پیش از ارائه توضیحات لازم است به این نکته توجه داشته باشیم که اگرچه هر یک از بخش های این کارگاه از نظر مفهومی و کاربردی، استقلالی نسبی دارند اما هر سه بخش در یک پیوستار مفهومی، وجودی و آموزشی قرار می گیرند. یعنی پیوندهایی چند سویه دارند و بر یکدیگر نیز اثر می گذارند. ناگفته پیداست که هنر موسیقی یک پدیده صوتی است اما در عین حال با وجوه مختلف فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و تاریخی پیوند دارد.
برای این بخش در حد امکان و نیاز مباحث مختلف فنی و اجرایی مانند تکنیک و تعریف آن، زمان، فرکانس، زبان، سونوریته (صدادهی)، سبک و دوره، نوع و ژانر، فرم و رنگ را مد نظر قرار می دهیم. بنابراین در این مجال، علاوه بر نگاهی کلی و موجز به مبانی اجرا که به چرایی آن ها نیز می پردازد مقدمات بخش های بعد نیز فراهم می شود.
صدا و ماهیت آن به طور مستقل و همچنین در رابطه با موسیقی، و اهمیت مسائلی همچون فرم، بافت، رنگ، سبک و دوره های موسیقی را می توان از طریق شنیدن و دقت و تمرکز در آن نیز درک کرد. در اینجا در پی آنیم که از طریق پخش نمونه های مختلف موسیقایی به شناختی وسیع تر و عمیق تر از موسیقی به عنوان یک پدیده برسیم. پدیده ای که اگرچه منشأ صوتی دارد اما در جلوه و سیلانی پیدا و پنهان لایه های مختلف فرهنگی، زیستی و زیبایی شناسی را نیز معرفی می کند. البته موسیقی خود، برآمده از این عناصر جمعی و فردی نیز هست.
در این بخش ضمن شنیدن و دیدن چند اجرای انفرادی و گروهی زنده از شرکت کنندگان در سبک ها و انواع مختلف موسیقی ها، زیر نظر دکتر رادمان به بحث و بررسی درباره آن ها خواهیم پرداخت. این فرصت مناسبی که چیزهایی را که در بخش های قبل از آن ها سخن گفته شد از نزدیک به بحث بنشینیم و به آن ها بیاندیشیم.
لازم به توضیح است که بخش های سه گانه بالا، لزوماً به این ترتیبی که نوشته شده است اجرا نمی شوند و ممکن است که جابجا شوند یا مطالب با یکدیگر ترکیب شوند. زیرا این مفاهیم اصولاً و در عمل در یکدیگر تنیده هستند و ما بیشتر برای روشنتر شدن موضوع، این تقسیم بندی را انجام داده ایم.
با همکاری پردیس سینمایی یاس فسا
علی رادمان در سال 1352 در تهران متولد شد. موسیقی را قبل از دبستان نزد پدرش محمد حسن رادمان که استاد هنرستان موسیقی بود آغاز کرد و تئوری موسیقی، آشنایی با موسیقی ایران و مراحل مقدماتی نوازندگی پیانو را نزد او آموخت. او آموزههای خود را در حوزه علوم پایه آهنگسازی، نوازندگی پیانو و مایهشناسی موسیقی ایرانی، نزد برخی معلمین وقت هنرستان موسیقی ارتقاء داد و از زمان ورود به دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران تا سالهای پس از آن، فنون آهنگسازی را نزد استاد علیرضا مشایخی آموخت. وی در کنار گرایش آهنگسازی، ردیف موسیقی ایرانی را نزد مجید کیانی، مبانی اتنوموزیکولوژی را نزد محمدتقی مسعودیه و تکنیکهای نوازندگی پیانو را نیز زیر نظر رافائل میناسکانیان پیش برد. علی رادمان به عنوان دانشجوی رتبه اول دانشکده هنرهای زیبا فارغالتحصیل شد و در مقطع کارشناسی ارشد آهنگسازی در دانشگاه هنر تحت تعلیمات استادانی چون احمد پژمان، حسین دهلوی، کامبیز روشنروان و ایرج صهبایی مراحل آموزش خود را پیش برد.
او در دوره تحصیلات تکمیلیاش از تجربه Lesia Dyachkova و Tolib Shakhidi نیز بهرهمند شد و بر تجربیات خود افزود و فنون رهبری ارکستر را تحت تعلیم Edo Mičić استاد دانشگاه وین آموخت. وی از سال 1375 به گروه موسیقی تهران و ارکستر موسیقی نو پیوست و کنسرتهای متعددی را با این ارکستر به عنوان نوازنده و رهبر اجرا کرد.رادمان کارگاههای تخصصی متنوعی را در ایران و خارج از ایران در بخشهای عملی و نظری، در حوزه موسیقی نو اجرا کرده است. وی مجموعاً ۲۵ سال سابقه تدریس در دانشگاههای تهران (دانشکده هنرهای زیبا)، سوره و آزاد شیراز (هیأت علمی و مدیر دپارتمان) را دارد. او در سال ۱۳۹۰ ارکستر معاصر پارس را تأسیس کرد و در سال ۱۴۰۴ "باشگاه تخصصی موسیقی ِشنَوِش" را با رویکرد آموزش های خلاق محور و تجربه گرا تأسیس کرد. او ضمن تألیف و نشر کتاب «موسیقی در گذر آزمون»، فعالیت های پژوهشی مستمری در وادی ارتقاء محتوای دروس دانشگاهی داشت و اکنون عضو انجمن بینالمللی آهنگسازان ایرانی موسیقی معاصر (ACIMC)، است. وی در سال 1391 نشان درجه یک هنری کشور را اخذ کرده و اکنون عضو بنیاد ملی نخبگان است.
رادمان در حوزه آهنگسازی تاکنون آلبوم های "کنسرت حکایت تندیس"، "کتیبه"، "سونوریکا" و "موسیقی نو در ایران" را در داخل ایران و آلبوم "ماهی سیاه کوچولو" را در بلژیک و همچنین و همچنین آلبوم "سیَلک نمای شرقی" را در آمریکا توسط نشر Petrichor منتشر کرد که دیپلم افتخار بهترین آلبوم موسیقی معاصر کشور را در سال 1400 در فستیوال بین المللی موسیقی فجر دریافت کرد. علاوه بر آن، اثر "لحظه های سرد دَروس" نیز در قالب مجموعه Iranian new Waves در سال 2021 توسط همان نشر در آمریکا منتشر شد. در سال 1400 اثر پیانویی "هفت یاد" در کتاب منظومه یادها توسط انتشارات عطایی به نشر رسید.
علی رادمان به دفعات داور فستیوال های تخصصی موسیقی همچون گروه نوازی و دبیر علمی چندین جشنواره موسیقی کشور بوده است و تا کنون علاوه بر برگزاری چندین سمینار تخصصی در وادی آهنگسازی و تربیت شنیداری، با چند فستیوال بین المللی آهنگسازی از جمله Brussels، Bozar، Kiev، Paris، Hanover و New York همکاری داشته است که از آن جمله می توان به پروژه نظری و عملی آهنگسازی که او در قالب کارگاه در Royal Conservatoire of Antwerp به انجام رساند، اشاره کرد.
(محتوای این متن توسط دکتر علی رادمان تأیید شده است)
و اطلاعات بیشتر…